เจ้านี่ใช้ 3D Printer ในการสร้างมันเลยเกิดขึ้นมาได้ แล้วความละเอียดมันดีมากๆ จนเราอดใจที่จะสั่งไม่ได้
แต่พอเราได้มาครอบครองซักพักมันก็เริ่มจะกลายเป็นเฉยๆ ละ ซึ่งก็เป็นปกติของสิ่งของต่างๆ ที่ก่อนเราจะได้มันมามันจะมีความตื่นเต้นมากๆ แล้วพอได้มาถึงมือจริงๆ ความตื่นเต้นนั้นก็จะค่อยๆ ลดลงไปตามเวลา
เรามองแล้วก็ถามตัวเองว่าเจ้าโมเดลตัวนี้มันจะมีประโยชน์กับใครได้บ้าง? ก็นึกไปถึงพ่อเราเอง ที่เป็นหมอรักษาคนไข้ ซึ่งเราคิดว่าถ้ามีคนไข้มาแล้วบ่นว่าปวดท้อง เจ้าโมเดลตัวนี้ก็น่าจะพอบอกได้ว่าข้างในท้องตรงนี้มันคืออะไร ก็อาจจะทำให้การรักษาทำได้ง่ายขึ้น เราก็เลยส่งไปให้พ่อซะเลย
เลยมานั่งคิดๆ ต่อไปว่าจริงๆ ของสะสมต่างๆ ที่เรามีสมัยก่อน พวกรถเหล็กทั้งหลาย เราเคยได้รับความรู้สึกตื่นเต้นดีใจที่ได้ครอบครอง ถ้าหลังจากนั้นเราได้ส่งต่อมันให้กับคนอื่นที่ชอบมัน มันก็น่าจะไปสร้างความตื่นเต้นดีใจต่อไปได้เรื่อยๆ ถ้าเราเป็นเจ้าโมเดลตัวนั้นเราก็คงดีใจที่ได้สร้างความตื่นเต้นดีใจให้กับอีกหลายๆ คน ดีกว่าต้องมายืนอยู่ในตู้โชว์ที่ซักวันนึงเจ้าของจะมาเปิดดูแล้วก็ปัดฝุ่นซักที
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น