กินน้อย

เรื่องอาหารนี่เป็นปัญหาใหญ่ของโลก เพราะมนุษย์และสัตว์ทุกชนิดต้องการอาหาร แต่มนุษย์ในยุคนี้กลับบริโภคกันมากขึ้นเรื่อยๆ เนื่องจากความเจริญของระบบอุตสาหกรรม ทำให้การผลิตและขนส่งอาหารทำได้สะดวกรวดเร็วมากขึ้น

มันทำให้มนุษย์ในเมืองอย่างเราซื้อหาอาหารได้ง่ายมากๆ พอหาได้ง่ายเราก็ไม่ค่อยเห็นคุณค่าของอาหาร กินทิ้งกินขว้างกันได้โดยไม่คิดอะไร และด้วยระบบของบริโภคนิยมที่อยากให้คนบริโภคเยอะๆ ก็ยิ่งกระตุ้นให้เรายิ่งใช้เงินซื้อของและอาหารมากเกินความจำเป็นอย่างมากมาย

ปัญหาเรื่องการขาดแคลนอาหารจึงอาจจะเป็นปัญหาใหญ่ในอนาคตถ้าเราไม่ปรับการบริโภคของเรา

การกินน้อยอาจจะเป็นทางออกของปัญหานี้ การกินน้อยอาจจะไม่ใช่การกินน้อยจนร่างกายขาดสารอาหาร แต่เป็นการกินที่พอดีกับความต้องการของร่างกายมากกว่า

เหมือนอย่างพระที่ท่านจะฉันอาหารได้แค่ช่วงเช้าก่อนเที่ยงวันเท่านั้น หลังจากนั้นก็จะฉันได้แต่น้ำปานะ

ซึ่งร่างกายของพระก็ไม่ได้ขาดสารอาหารแต่อย่างใด (และถ้าฉันประเภทมันๆ ทอดๆ ก็ยังอ้วนได้เหมือนคนทั่วไป)

ดังนั้นถ้าเราหันมาลดปริมาณการบริโภคอาหารลงคนละหน่อย อาหารก็น่าจะยังพอให้กับทุกๆ คนได้

โรคร้ายต่างๆ ที่เกิดจากการบริโภคที่มากเกินความจำเป็นก็จะลดลงไปด้วย

มีแต่ข้อดีว่าไหมครับ?