ทำไมต้องน้อย

บล็อกนี้ตั้งใจเอามาเขียนเรื่องที่เกี่ยวกับ Minimalist ในแบบของเราโดยเฉพาะ

ตั้งแต่เราได้รู้จักกับพระพุทธศาสนาอย่างจริงจัง และได้ลองเข้าปฏิบัติธรรมระยะ 7-15 วัน ก็เริ่มสนใจชีวิตความเป็นอยู่แบบพระ ที่กินน้อย มีของน้อย พูดน้อย (ไปเข้าคอร์สเค้าจะห้ามพูด กินสองมื้อ ใส่แค่ชุดขาว)

แล้วยิ่งได้มาอ่านหนังสืออย่าง ชีวิตดีขึ้นทุกๆ ด้าน ด้วยการจัดบ้านแค่ครั้งเดียว ของคุณมาริเอะ คนโดะ ก็เริ่มมีแนวทางในการปรับชีวิตให้ง่ายมากขึ้น จากการที่จัดบ้าน มีเฉพาะของที่ทำให้เรามีความสุขเท่านั้น

และอีกเล่มที่จุดประกายมากๆ คือ อะไรไม่จำเป็นก็ทิ้งไป เขียนโดย ฟุมิโอะ ซาซากิ  มันยิ่งทำให้เราเห็นแนวทางของ Minimalist ชัดมากขึ้น

และเล่มล่าสุดที่ช่วยสอนให้เราโฟกัสไปที่สิ่งๆ เดียว คือ ได้ทุกสิ่งด้วยสิ่งเดียว (The One Thing) เขียนโดย Gary Keller และ Jay Papasan

เราจึงอยากจะรวบรวมแนวทาง และที่มาของความคิดของเราในตอนนี้ว่าทำไมต้อง"น้อย" แล้ว "น้อย" มันดียังไง?