ส่งต่อของสะสม

เราเพิ่งส่งหุ่นโมเดลรูปคนที่เราสั่งมาจาก Kickstarter ไปให้พ่อ มันเป็นหุ่นที่มองเห็นอวัยวะภายในได้แทบทั้งหมดเลย เราสั่งซื้อมาเพราะเห็นว่ามันเท่ดี มันเป็นเทคโนโลยีการผลิตสมัยใหม่ที่เมื่อก่อนจะทำแบบนี้ไม่ได้ 

เจ้านี่ใช้ 3D Printer ในการสร้างมันเลยเกิดขึ้นมาได้ แล้วความละเอียดมันดีมากๆ จนเราอดใจที่จะสั่งไม่ได้

แต่พอเราได้มาครอบครองซักพักมันก็เริ่มจะกลายเป็นเฉยๆ ละ ซึ่งก็เป็นปกติของสิ่งของต่างๆ ที่ก่อนเราจะได้มันมามันจะมีความตื่นเต้นมากๆ แล้วพอได้มาถึงมือจริงๆ ความตื่นเต้นนั้นก็จะค่อยๆ ลดลงไปตามเวลา 

เรามองแล้วก็ถามตัวเองว่าเจ้าโมเดลตัวนี้มันจะมีประโยชน์กับใครได้บ้าง? ก็นึกไปถึงพ่อเราเอง ที่เป็นหมอรักษาคนไข้ ซึ่งเราคิดว่าถ้ามีคนไข้มาแล้วบ่นว่าปวดท้อง เจ้าโมเดลตัวนี้ก็น่าจะพอบอกได้ว่าข้างในท้องตรงนี้มันคืออะไร ก็อาจจะทำให้การรักษาทำได้ง่ายขึ้น เราก็เลยส่งไปให้พ่อซะเลย

เลยมานั่งคิดๆ ต่อไปว่าจริงๆ ของสะสมต่างๆ ที่เรามีสมัยก่อน พวกรถเหล็กทั้งหลาย เราเคยได้รับความรู้สึกตื่นเต้นดีใจที่ได้ครอบครอง ถ้าหลังจากนั้นเราได้ส่งต่อมันให้กับคนอื่นที่ชอบมัน มันก็น่าจะไปสร้างความตื่นเต้นดีใจต่อไปได้เรื่อยๆ ถ้าเราเป็นเจ้าโมเดลตัวนั้นเราก็คงดีใจที่ได้สร้างความตื่นเต้นดีใจให้กับอีกหลายๆ คน ดีกว่าต้องมายืนอยู่ในตู้โชว์ที่ซักวันนึงเจ้าของจะมาเปิดดูแล้วก็ปัดฝุ่นซักที

ห่างจากข้าวของซักพักก็จะรู้ว่ามันไม่จำเป็น

 ข้าวของต่างๆ ที่เราเก็บเอาไว้เพราะคิดว่าวันนึงจะได้ใช้ จะด้วยความเสียดาย หรือซื้อมาแพง หรือมีคนให้มาก็ตาม แต่จนผ่านมานานหลายปีหรือเป็นสิบปีเราก็ไม่ได้หยิบมันมาใช้หรือจำไม่ได้แล้วด้วยว่ามีมันอยู่ 

ถ้าวันนึงเรามาเจอมันเข้าก็จะทำให้เรารู้แล้วว่าเราไม่ได้ใช้มันเลย ก็น่าจะถึงเวลาที่ควรเอามันส่งต่อให้คนอื่น(ถ้ามันยังใช้งานได้) หรือต้องเอาไปทิ้งแล้ว

ยิ่งถ้าเราห่างจากมันเป็นสิบปี แล้ววันนึงเรามาเปิดเจอมันเก็บอยู่ในลัง ยิ่งแสดงให้เห็นชัดเจนมากว่าเราจะไม่จำเป็นต้องมีมันอีกเลยในช่วงชีวิตที่เหลือ 

ถ้าคิดได้แบบนี้แล้วก็หาทางบริจาคหรือยกให้คนอื่นที่เค้าเห็นค่ามันจะดีกว่า

ไม่รู้สึกอยากมีของสะสมแบบคนอื่นแล้ว

 พอดีได้ดูคลิปของคนที่เค้าสะสมพวกของเล่นต่างๆ แล้วใส่โชว์ไว้ในตู้โชว์อย่างสวยงาม 

ถ้าเป็นสมัยก่อนเราก็คงจะอยากมีแบบเค้าบ้าง เพราะเรามีของเล่นที่สะสมเอาไว้เยอะเลย แต่ช่วงนี้พอได้มาดู มันไม่มีความรู้สึกว่าอยากจะมีอย่างเค้าแล้ว เรารู้สึกว่ามันเป็นภาระมากๆ ที่ต้องมาดูแลของพวกนี้ เราพอแล้ว ไม่เอาดีกว่า 

คำถามเอาไว้ถามตัวเองตอนจะทิ้งของ

 " ถ้าเราต้องซื้อของชิ้นนี้ในราคาเต็มอีกครั้ง เราจะเสียเงินซื้อมันไหม? "